Borderline Personality Disorder

- I’m ambivalent. In fact that’s my new favorite word.
- Do you know what that means, ambivalence?
- I don’t care.
- If it’s your favorite word, I would’ve thought you would…
- It *means* I don’t care. That’s what it means.
- On the contrary, Susanna. Ambivalence suggests strong feelings… in opposition. The prefix, as in “ambidextrous,” means “both.” The rest of it, in Latin, means “vigor.” The word suggests that you are torn… between two opposing courses of action.
- Will I stay or will I go?
- Am I sane… or, am I crazy?
- Those aren’t courses of action.
- They can be, dear – for some.
- Well, then – it’s the wrong word.
- No. I think it’s perfect.

Obejrzałam wczoraj przed snem film ‘Gril, interrupted’. Muszę przyznać, że zrobił na mnie wrażenie. Wiem, że jest stary w cholerę, ale co ja poradzę, że mam takie zaległości w kinematografii? W każdym razie mogłabym pisać tutaj chyba przez tydzień o moich odczuciach, ale jedno jest w sumie najważniejsze. Schlebiając sobie, chyba, stwierdzam, że do osadzenia mnie w tym samym zakładzie co Susanne brakuje mi tylko jakiejś konkretniejszej próby samobójczej.

- You’ve been feeling bad in general. You’ve been feeling depressed?
- Well, I haven’t exactly been a ball of joy, Melvin.

Tą kwestię jednak wyjaśniłam ze sobą już kilka lat temu, więc do tego nie dojdzie, bo tchórzem nie jestem. W każdym razie czuję, że całkiem nieźle bym tam pasowała, myślę również, że byłoby to całkiem interesujące przeżycie mając na uwadze moje skłonności to pogłębiania swoich stanów umysłowych w celu poznania granic jego wytrzymałości.

Have you ever confused a dream with life? Or stolen something when you have the cash? Have you ever been blue? Or thought your train moving while sitting still? Maybe I was just crazy.

No ale… ona chciała pisać, ja wolę robić zdjęcia, to bardzo duża różnica, prawda? Zastanawiałam się jak by wyglądała moja rozmowa z psychologiem. Nie jestem osobą na tyle wykształconą jak doktorzy, jednak nie mogę się oprzeć wrażeniu, że bawiłby mnie, a może wręcz drażnił ich szablonowy sposób przypasowania mnie do jakiejś choroby psychicznej. O ile oczywiście, by jakąś odnalazł, choć pewnie i to jest kwestią poprowadzenia rozmowy we właściwym kierunku. Kiedyś spróbuję. Dziś za to obejrzę ten film ponownie i tak coś czuję, że to nie będzie ostatni raz.

“Was I ever crazy? Maybe. Or maybe life is… Crazy isn’t being broken or swallowing a dark secret. It’s you or me amplified. If you ever told a lie and enjoyed it. If you ever wished you could be a child forever.”

Let’s see…